Strona główna FIRMY RODZINNE Firmy rodzinne. Dialog międzypokoleniowy

Firmy rodzinne. Dialog międzypokoleniowy

Dialog jest podstawowym sposobem komunikacji międzyludzkiej. Z licznych badań wynika, że kontakt pomiędzy osobami starszymi a młodszymi nie należy do najłatwiejszych. A tymczasem osoby starsze i młodsze mają sobie wzajemnie dużo do zaoferowania.

639
PODZIEL SIĘ

Dziś porozumienie między pokoleniami jest trudniejsze, głównie dlatego, że współczesne pokolenie wychowało się w erze zaawansowanej technologii oraz nadmiaru informacji rynkowej. Z kolei przedstawiciele starszego pokolenia mogą zostać z tego powodu zbyt łatwo wykluczeni w wielu wymiarach społecznych, ekonomicznych czy też politycznych.

Różnice pokoleniowe w firmach rodzinnych widać szczególnie w sposobach komunikacji. Młodzi ludzie porozumiewają się za pomocą nowych technologii, a mają problemy z komunikacją bezpośrednią. Natomiast osoby starsze zupełnie odwrotnie: na przykład mają kłopot, kiedy trzeba porozumieć się za pomocą Internetu. Tym dwóm światom nie jest łatwo się zrozumieć.

W firmach rodzinnych często dialog przenosi się z życia prywatnego na firmę, wiele rodzin prowadzących wspólną działalność doświadcza u siebie trudności wynikających z różnic pokoleniowych. Wysokie kompetencje komunikacyjne, a przede wszystkim zrozumienie różnic między tradycyjnym i rodzinnym biznesem oraz zaakceptowanie stanu, jakim jest praca z rodziną, pozwalają na lepsze funkcjonowanie zarówno tej ostatniej, jak i samej firmy.

Różnice pokoleniowe potrafią wywołać prawdziwą „burzę”. Nieporozumienia będące ich skutkiem zdarzają się często, ale to nie znaczy, że rodzina pokoleniowa nie ma szans na przetrwanie. W tym przypadku należy umiejętnie wykorzystać dialog międzypokoleniowy, który może przynieść firmie wiele dobrego.
Młodzi ludzie, którzy rozpoczynają pracę w firmie rodzinnej, zdają sobie sprawę, że ich obecność jest istotna ze względu na to, iż pokolenie starsze (dziadkowie czy też rodzice) trudniej radzi sobie z sytuacją rynkową. Ci drudzy natomiast nie chcą dokonywać zmian proponowanych im przez dzieci, ponieważ boją się wdrażać rozwiązania inne od tych już sprawdzonych. Wyobrażają sobie najgorszy scenariusz, jakim jest upadek firmy, w której (i na którą) pracowali całe życie.