Strona główna KOMUNIKACJA W MEDYCYNIE Komunikacja pozawerbalna. Warto o niej wiedzieć jak najwięcej

Komunikacja pozawerbalna. Warto o niej wiedzieć jak najwięcej

Zdarza się, że rozmawiając z kimś, wyczuwamy fałsz. Chociaż rozmówca zapewnia nas o prawdziwości swych słów, podświadomie wiemy, że to nie może być prawda. Jak to dostrzegamy? Dzięki komunikatom pozawerbalnym, które wysyła każdy człowiek.

11641
PODZIEL SIĘ

Artykuł ukazał się w Medical Maestro Magazine, Vol. 8, s./p. 1037-1184

Porozumiewając się bezpośrednio z otoczeniem używamy nie tylko mowy, ale także mimiki, natężenia głosu, gestów czy spojrzeń, które stanowią komunikację pozawerbalną. I to ona w największym stopniu odpowiada za komunikat wysyłany rozmówcy. Używamy jej najczęściej nieświadomie, jednak zdradza ona nasze intencje. Dlatego, żeby panować w pełni nad tym, co chce się przekazać i wiedzieć, co naprawdę przekazują nam inni, należy opanować znaczenie komunikacji pozawerbalnej. Poznanie tego, co instynktowne dla nas ludzi, jest ciekawym doświadczeniem, które uposaża nas w dodatkowe kompetencje.

OGÓLNE ODCZUCIE to:
7% komunikatu wyrażonego słowami
38% komunikatu wyrażonego głosem
55% komunikatu wyrażonego mimiką

Mowa ciała w miejscu pracy jest bardzo istotna. Dyrektor zarządzający swoim personelem czy lekarz kontaktujący się z pacjentami powinien zdawać sobie sprawę z tego, jak ważną rolę odgrywa ona w komunikowaniu. W 1971 r. Mehrabian sformułował wzór przedstawiający wpływ kanałów komunikacji na ogólną interpretację informacji [1]. Wzór ten uwidacznia, jak istotną cechę w komunikacji stanowi mimika i wszystkie gesty wykonywane podczas udzielania słownego przekazu.

Lubisz wersję papierową? Zajrzyj tutaj

Wyczytać z twarzy
Bezpośrednia rozmowa nie przez przypadek nazywana jest „twarzą w twarz”, ponieważ na tej części ciała rozmówca koncentruje największą uwagę. Na mimikę twarzy składają się ruchy poszczególnych jej części; oczy oraz spojrzenie, nos, usta, broda, uszy, czoło, wygląd skóry i włosów oraz sposób trzymania głowy stanowią ważne elementy komunikacji. Niektóre części postrzegane są stereotypowo i nie mamy wpływu na ich wygląd i sposób odbierania przez rozmówcę. Przykładowo, jak podaje Lech Tkaczyk w książce Postawa, mimika, gest, niesymetryczny nos świadczy ponoć o braku równowagi wewnętrznej i złej kondycji fizycznej, niebieskie oczy o dobroduszności, szerokie i cienkie uszy oznaczają brak talentu, rzadkie i szorstkie brwi zazdrość i chciwość, a pełne usta są świadectwem chwiejnego charakteru [2]. Nie oznacza to oczywiście, że osoba z krzywym nosem nie może wygrywać maratonów, morderca nie może być niebieskooki, utalentowany chirurg nie może mieć cienkich uszu, osoba z opisanymi brwiami być szczodra, a człowiek stateczny posiadać pełnych ust.