Strona główna ARTYKUŁ Medical Maestro Magazine Leczenie stomatologiczne w znieczuleniu ogólnym osób niepełnosprawnych i dzieci specjalnej troski

Leczenie stomatologiczne w znieczuleniu ogólnym osób niepełnosprawnych i dzieci specjalnej troski

W gabinecie stomatologicznym wyjątkową grupę pacjentów stanowią dzieci specjalnej troski i osoby niepełnosprawne. Czasami zdarza się, że rodzice takich pacjentów unikają wizyt stomatologicznych, chroniąc ich w ten sposób przed dodatkowym bólem. Takie postępowanie prowadzi do poważnych zaniedbań, które wymagają długotrwałego leczenia. Dużą szansą dla tych pacjentów jest leczenie w znieczuleniu ogólnym, które jednak wymaga dobrego przygotowania ich do zabiegu.

5962
PODZIEL SIĘ

Artykuł ukazał się w Medical Maestro Magazine, Vol. 6,s./p. 741-888

Dzieci specjalnej troski i osoby niepełnosprawne stanowią w gabinecie stomatologicznym wyjątkową grupę pacjentów, wymagającą zawsze specjalnego traktowania i bardziej indywidualnego podejścia niż w przypadku pacjentów zdrowych. Przede wszystkim oczekują od lekarza dentysty i całego personelu empatii oraz poświęcenia wystarczającej ilości czasu, aby opowiedzieć o swoich problemach dotyczących nie tylko choroby podstawowej, ale również wcześniejszych doświadczeń związanych z leczeniem stomatologicznym.

Najczęściej tym „doświadczeniem” jest długotrwałe poszukiwanie właściwego gabinetu, w którym lekarz podejmuje się leczenia pacjenta niepełnosprawnego. Odmowa leczenia przez stomatologa dotyczy głównie małych pacjentów, niewspółpracujących na fotelu ze względu na zaburzenia intelektualne (autyzm, ADHD, zespoły wad genetycznych, schorzenia neurologiczne). Spowodowana jest nie tylko obiektywnymi trudnościami we współpracy z pacjentem upośledzonym, ale niejednokrotnie brakiem wystarczającej wiedzy na temat zasad postępowania z tymi chorymi oraz wynika z nieznajomości specyfiki problemów psychicznych. Ponadto, dzieci niepełnosprawne wymagają więcej czasu i uwagi podczas wykonywania zabiegów, często ostateczny efekt leczenia uzyskiwany jest na kolejnych wizytach (leczenie wieloetapowe), stąd też leczenie tej grupy pacjentów staje się po prostu ,,nieekonomiczne” dla lekarza. W takich wypadkach lekarz dentysta zobowiązany jest do poinformowania opiekunów pacjenta o placówkach, które mogą kontynuować leczenie – niedopuszczalne jest pozostawianie pacjenta samego z tym problemem.

WKF_5634Obowiązek zwrócenia uwagi rodzicom dzieci chorych na konieczność planowego leczenia stomatologicznego leży również po stronie lekarza pierwszego kontaktu, pediatry, neurologa czy innego specjalisty zajmującego się pacjentem. U dzieci z przewlekłymi chorobami układowymi niezwykle ważne jest usuwanie ognisk zakażenia z organizmu. Najczęstszym umiejscowieniem pierwotnych ognisk zakażenia jest jama ustna. Ogniskami zębopochodnymi są zęby z miazgą w stanie zapalnym, martwą i zgorzelinową, z zapaleniem tkanek okołowierzchołkowych i zapalnie zmienionym przyzębiem. Problem ten dotyczy zwłaszcza pacjentów leczonych kardiologicznie, ze względu na ryzyko infekcyjnego zapalenia wsierdzia, z pierwotnymi i wtórnymi niedoborami odporności, poddanych terapii przeciwnowotworowej oraz przed planowanymi rozległymi zabiegami chirurgicznymi.