Kiedy lekarz ocenia innego lekarza – o niezrozumieniu przepisów Kodeksu Etyki Lekarskiej

Kiedy lekarz ocenia innego lekarza – o niezrozumieniu przepisów Kodeksu Etyki Lekarskiej

1710
PODZIEL SIĘ

Artykuł ukazał się w Medical Maestro Magazine, Vol. 5, s./p. 593-740

Coraz częściej powodem wizyt u lekarza nie jest potrzeba uzyskania świadczenia zdrowotnego, lecz zasięgnięcia opinii na temat prawidłowości i jakości leczenia prowadzonego wcześniej przez innego lekarza. Sprawa jest ważka. Ma znaczenie zarówno dla samego środowiska lekarskiego, jak i pacjentów.

Jest faktem notoryjnym, że lekarze są niechętni opiniowaniu postępowania kolegów po fachu (tak publicznie, jak i nawet na użytek prywatnych opinii, np. dla celów procesowych). Swą powściągliwość motywują przede wszystkim tym, że takie zachowanie może naruszać zasady etyki lekarskiej. A to może rodzić odpowiedzialność dyscyplinarną. Umacnia ich w tym przekonaniu, niesłuszne moim zdaniem, nieaktualne już orzecznictwo niektórych sądów dyscyplinarnych.

Lubisz wersję papierową? Zajrzyj tutaj

Na wstępie spojrzeć należy na wybrane przepisy Kodeksu Etyki Lekarskiej (KEL). Po pierwsze, zwróćmy uwagę na art.1 ust. 3 KEL, który stanowi, że naruszeniem godności zawodu jest każde postępowanie lekarza, które podważa zaufanie do zawodu. Następnie, art. 52 KEL wskazuje, że lekarze powinni okazywać sobie wzajemny szacunek. Szczególny szacunek i względy należą się lekarzom seniorom, a zwłaszcza byłym nauczycielom.

Ostatecznie, lekarz winien zachować szczególną ostrożność w formułowaniu opinii o działalności zawodowej innego lekarza, w szczególności nie powinien publicznie dyskredytować go w jakikolwiek sposób. Lekarz powinien przekazać wszelkie uwagi o dostrzeżonych błędach w postępowaniu innego lekarza. Jeżeli interwencja okaże się nieskuteczna albo dostrzeżony błąd lub naruszenie zasad etyki powoduje poważną szkodę, konieczne jest poinformowanie organu izby lekarskiej. Przełóżmy to teraz na praktykę.