Strona główna MEDYCYNA Podtlenek azotu w stomatologii

Podtlenek azotu w stomatologii

1008
PODZIEL SIĘ

Artykuł ukazał się w Medical Maestro Magazine, Vol. 11, 1481-1628

Podtlenek azotu jest to bezbarwny, bezwonny gaz, cięższy od powietrza. Temperatura wrzenia wynosi 88,47oC, czyli jest gazem w normalnych warunkach. Powoduje, w zależności od dawki, poprawę nastroju, częściowe zniesienie wrażliwości na ból, sedację i stłumienie odruchów wegetatywnych. W stężeniach powyżej 80% powoduje utratę przytomności. Jest wydalany w postaci niezmienionej, głównie przez płuca, w mniejszym stopniu przez skórę i jelita. MAC, czyli stężenie przy którym połowa pacjentów nie reaguje na nacięcie skóry, dla N2O teoretycznie wynosi 105%. Nie jest możliwe znieczulenie samym podtlenkiem, gdyż maksymalne bezpieczne stężenie wynosi 70% (w mieszaninie z tlenem).

Ostrożnie należy stosować podtlenek azotu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności płuc (hipoksemia), ciężką niewydolnością serca, podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, hipowolemią i wstrząsem. N2O przenika do jam ciała wypełnionych powietrzem, powodując zwiększenie ich objętości lub wzrost ciśnienia. Może wystąpić hipoksja dyfuzyjna.

Nie zaleca się stosowania N2O w I i II trymestrze ciąży. Podtlenek azotu przenika przez łożysko; głębokość znieczulenia płodu odpowiada znieczuleniu matki. Nie wiadomo w jakim stopniu gaz przenika do mleka matki. Podtlenek azotu stosuje się w mieszaninie do 70% z tlenem. Stosowane w położnictwie stężenie wynosi do 50% mieszaniny oddechowej (pozostałą część stanowi tlen).

Stosując podtlenek azotu należy monitorować czynność układu oddechowego i krążenia (EKG, pulsoksymetria). Podawanie odbywa się przez maskę twarzową, nosową, maskę krtaniową lub rurkę intubacyjną.